Het eerlijke rekenwerk van een drinkgewoonte

Niemand zijn drinkbudget staat ergens opgeschreven. Dat is het vreemde ervan — de meeste regelmatige drinkers kunnen je niet vertellen wat ze per week uitgeven als je het vraagt, omdat het geld in kleine bedragen wegloopt, op verschillende plekken, op avonden die allemaal in elkaar overlopen. Dus doen we het rekenwerk maar eens goed. Geen schaamte, geen schrikbeelden — alleen cijfers die je kunt afzetten tegen je eigen leven.

Voorbeeld een: de stille avondelijke gewoonte

Neem een veelvoorkomend patroon: twee drankjes op de meeste avonden, thuis of in de kroeg, gemiddeld $7 per stuk met alles meegerekend.

• Per dag: 2 × $7 = $14
• Per week: $98
• Per maand: ongeveer $425
• Per jaar: 14 × 365 = $5,110

Vijfduizend per jaar komt niet binnen als één alarmerende rekening. Het komt binnen als een uitgave van veertien dollar die nooit het waard lijkt om op te schrijven — hier een rondje van twee, daar een fles, plus de bezorgtoeslag om middernacht.

In vijf jaar is dat meer dan $25,000. Genoeg voor een behoorlijke tweedehands auto, of de borg van een appartement in veel steden, of zes maanden buffer in een noodfonds. Niets hiervan maakt drinken fout — het maakt het groot. Gewoontes zijn financiële gebeurtenissen; we meten ze alleen zelden op.

Voorbeeld twee: het weekendpatroon

Het avondlijke voorbeeld is niet universeel. Heel wat mensen drinken maandag tot donderdag niets en halen het daarna in: vier drankjes op vrijdag, vier op zaterdag, tegen kroegprijzen van gemiddeld $9 per stuk inclusief fooi.

• Per week: 8 × $9 = $72
• Per jaar: $3,744

Alsnog een tweedehands auto om de paar jaar — maar het weekendpatroon brengt een tweede kost met zich mee die moeilijker te zien is: de herstelbelasting. Een zware zaterdag rekent je een zondag van lage kwaliteit aan, en een zondag van lage kwaliteit rekent je maandag aan. Het staat op geen enkel bonnetje — precies daarom overleeft het elke budgetcheck.

De uren, eerlijk geteld

Geld is het cijfer waar mensen van schrikken. Tijd is dat wat standpunten verandert.

Dit is de vuistregel die we in de app gebruiken: ongeveer 45 minuten per drankje. Dat is niet alleen het drinken zelf — het is de samengeperste slaap daarna, de trage ochtend, de avond die eerder eindigt dan anders. Je kunt discussiëren over het exacte getal, maar niet over de richting.

Zet het af tegen onze voorbeelden:

• Twee drankjes per dag: 730 drankjes per jaar × 45 minuten = 547 uur. Dat zijn 23 volle dagen wakend leven, elk jaar.
• Het weekendpatroon: 416 drankjes per jaar × 45 minuten = 312 uur. Dertien volle dagen.

Drieëntwintig dagen. Strikt genomen niet uitgegeven — maar weg: afgetrokken van slaap, ochtenden en de avonden die het drinken samendrukte. Als mensen een paar maanden in een alcoholpauze zeggen het gevoel te hebben "tijd terug te hebben gewonnen", is dit het kasboek dat ze voelen.

De kosten die nooit worden meegeteld

De prijs op het etiket is alleen de zichtbare laag. De stille toevoegingen:

De bijkomende uitgaven. De taxi omdat je niet moet rijden. De etenbestelling om 1 uur 's nachts. De rondjes die je gaf en waarvan je je niet helemaal herinnert ze gegeven te hebben. Cafés zijn ontworpen omgevingen om geld uit te geven — en ze werken.

Het rondjesprobleem. Drinken in groep heeft een escalatiebug: iedereen trakteert iedereen, dus jouw consumptie wordt bepaald door de snelste drinker aan tafel, en de rekening wordt toch eerlijk gedeeld.

De zachte kosten. De overgeslagen sportsessies na zware nachten. De zondagmiddagen die niets opleverden. Ze verzetten zich tegen exacte cijfers maar niet tegen eerlijke schattingen — tel er 20 tot 30 procent bovenop en je zit waarschijnlijk nog aan de voorzichtige kant.

Het cijfer voor je laten werken

Het praktische punt: een cijfer dat je nooit berekent, is een cijfer dat je niet kunt motiveren. Bij het instellen van Sober Tracker voer je je eerlijke uitgangspunt in — hoeveel je vroeger dronk en ruwweg wat dat kostte — en de app zet elke nuchtere dag om in gehouden geld en teruggewonnen uren, in realtime bijgewerkt.

Rond week drie gebeurt er iets interessants. Het spaarcijfer wordt van jou. Mensen beginnen te plannen waar het voor is — de koptelefoon, de reis, het noodfonds — en dat plan levert stil verzet op de dagen dat een trek met eigen suggesties langskomt.

Een gewoonte met een prijskaartje is een gewoonte waarmee je kunt onderhandelen. Het avondelijke voorbeeld hierboven is $5,110 per jaar aan onderhandelingsmacht. Dat is veel speelruimte.

Probeer het zelf met een ruwe schatting — twee schuifjes, geen registratie — in de calculator op onze homepage. Jouw cijfer wijkt af van deze voorbeelden. Waarschijnlijk is het niet kleiner.